My granddad really enjoyed Against the Day by Thomas Pynchon and I want to buy him pic rel. Is it anything like Against the Day for those who've read it?
>>25189574bump
It's like a mix of Mann, Dostoevsky and Pynchon, in this order. It's erudite, presents a portrait of early 20th century Europe and dives into character psychology, but the only thing it has in common with Pynchon is the inclusion of science (specifically logic and alternative physics) into the narrative and its focus on history, which Mann also does. It's nowhere near as dense as GR, stylistically I'd say it's between Mann and Dostoevsky, with some neologisms. He's no Pynchon, but it's a fun read.
>>25189574>>25189787If OBAA movie is any indicator of Pynchon's writing, then Dukaj is leagues above him
>>25189906Pynchon is a master stylist. A hair below Melville/Joyce, but still top tier and I'd definitely put him above Dukaj. His writing has the same intensity, density and hallucinogenic quality as Shulz.
>>25189910You're fucking stupid
>>25189951
>>25189906OBAA is barely Pynchon. just the general idea of a kidnapped daughter and a failed revolutionary group. actually OBAA is more of an insult to Vineland
>>25189910Who Schulz?
>>25190097Bruno Schulz, a Polish "modernist" and a great prose stylist. Reading him in Polish seems to produce a similar effect in me when I read the denser GR passages in English. Their prose is dense and hallucinogenic/oneiric. >Gdy ojciec studiował wielkie ornitologiczne kompendia i wertował kolorowe tablice, zdawały się ulatywać z nich te pierzaste fantazmaty i napełniać pokój kolorowym trzepotem, płatkami purpury, strzępami szafiru, grynszpanu i srebra. Podczas karmienia tworzyły one na podłodze barwną, falującą grządkę, dywan żywy, który za czyimś niebacznym wejściem rozpadał się, rozlatywał w ruchome kwiaty, trzepocące w powietrzu, aby w końcu rozmieścić się w górnych regionach pokoju. W pamięci pozostał mi szczególnie jeden kondor, ogromny ptak o szyi nagiej, twarzy pomarszczonej i wybujałej naroślami. Był to chudy asceta, lama buddyjski, pełen niewzruszonej godności w całym zachowaniu, kierujący się żelaznym ceremoniałem swego wielkiego rodu. Gdy siedział naprzeciw ojca, nieruchomy w swej monumentalnej pozycji odwiecznych bóstw egipskich, z okiem zawleczonym białawym bielmem, które zasuwał z boku na źrenice, ażeby zamknąć się zupełnie w kontemplacji swej dostojnej samotności — wydawał się ze swym kamiennym profilem starszym bratem mego ojca. Ta sama materia ciała, ścięgien i pomarszczonej twardej skóry, ta sama twarz wyschła i koścista, te same zrogowaciałe, głębokie oczodoły. Nawet ręce, silne w węzłach, długie, chude dłonie ojca, z wypukłymi paznokciami, miały swój analogon w szponach kondora. Nie mogłem się oprzeć wrażeniu, widząc go tak uśpionego, że mam przed sobą mumię — wyschłą i dlatego pomniejszoną mumię mego ojca. Sądzę, że i uwagi matki nie uszło to dziwne podobieństwo, chociaż nigdy nie poruszaliśmy tego tematu. Charakterystyczne jest, że kondor używał wspólnego z moim ojcem naczynia nocnego.
>>25190120It seems to lose much in translation, but then again so does Pynchon when translated to Polish.>While Father pored over his large ornithological textbooks and studied their colored plates, these feathery phantasms seemed to rise from the pages and fill the rooms with colors, with splashes of crimson, strips of sapphire, verdigris, and silver. At feeding time they formed a motley, undulating bed on the floor, a living carpet which at the intrusion of a stranger would fall apart, scatter into fragments, flutter in the air, and finally settle high under the ceilings. I remember in particular a certain condor, an enormous bird with a featherless neck, its face wrinkled and knobbly. It was an emaciated ascetic, a Buddhist lama, full of imperturbable dignity in its behavior, guided by the rigid ceremonial of its great species. When it sat facing my father, motionless in the monumental position of ageless Egyptian idols, its eye covered with a whitish cataract which it pulled down sideways over its pupil to shut itself up completely in the contemplation of its dignified solitude—it seemed, with its stony profile, like an older brother of my father's. Its body and muscles seemed to be made of the same material, it had the same hard, wrinkled skin, the same desiccated bony face, the same horny, deep eye sockets. Even the hands, strong in the joints, my father's long thick hands with their rounded nails, had their counterpart in the condor's claws. I could not resist the impression, when looking at the sleeping condor, that I was in the presence of a mummy—a dried-out, shrunken mummy of my father. I believe that even my mother noticed this strange resemblance, although we never discussed the subject. It is significant that the condor used my father's chamberpot.
